ΠΑΠΙΣΣΑ ΙΩΑΝΝΑ

//ΠΑΠΙΣΣΑ ΙΩΑΝΝΑ
ΠΑΠΙΣΣΑ ΙΩΑΝΝΑ2018-10-13T00:53:18+03:00

Project Description

Διασκευή-Σκηνοθεσία: Αφρούλη Μπέρσου
Μουσική-Διδασκαλία: Έφη Ράτσου
Σκηνικά-Κοστούμια: Ειρήνη Χριστοφορίδου
Φωτισμοί: Αλέξης Κοέν
Επιμέλεια κίνησης: Χριστίνα Πρεφτίτση
Τεχνική υποστήριξη: Μαρία Γιαννούλη
Ψηφιακή επεξεργασία εικόνων: Στέφανος Τσακίρης
Κατασκευή κοστουμιών: Ξανθή Διαμαντοπούλου
Αφίσα-Πρόγραμμα: Φωτεινή Φιλοξενίδου

ΠΑΙΖΟΥΝ
Γιώργος Καψάλης
Μαρία Κοκορότσκου
Αναστάσης Μαυρομιχάλης
Αργυρώ Νουβάκη
Νάντια Σπανού
Γιώργος Χατζηθεοδώρου

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Τιμώντας το λαμπρό κείμενο του Ροΐδη, η παράσταση -λιτή στην εικαστική και μουσική της έκφραση- δίνει προτεραιότητα στο λόγο, ζωντανεύοντας με διαλόγους τα περιγραφικά μέρη του μυθιστορήματος και ενσωματώνοντας στη δράση, αυτολεξεί, αποσπάσματά του. Δανειζόμενοι δε, με κάθε σεμνότητα και ταπεινότητα, τα λόγια του Ροΐδη, «ανερυθριάστως ομολογούμεν ότι άλλον σκοπόν δεν είχομεν unless it were to be a moment merry».

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΪΔΗ ΚΑΙ ΤΗΝ«ΠΑΠΙΣΣΑ»
Και ο Ροΐδης, Φασουλή, προ αμετρήτων χρόνων, την Πάπισσαν την ύποπτον συνέγραψε και μόνον.
Γεώργιος Σουρής, 1890
Με την Πάπισσα Ιωάννα ο Ροΐδης έδειξε πως ξέρει να γράφει όσο λίγοι Έλληνες. Η συγγραφική του τέχνη, που τον κάνει τον καλύτερο καθαρευουσιάνο λογοτέχνη, φαίνεται καθαρά και σε άλλα έργα του.
Ηλίας Βουτιερίδης, 1933
Η Πάπισσα Ιωάννα δε διαβάζεται πια σήμερα παρά με πολλή πλήξη…Είναι ένα έργο ανυπόφορο, εγκεφαλικό, ψυχρό, ξερό, άψυχο και βαρύ.
Άλκης Θρύλος, 1935
Εκείνο που μένει από την Πάπισσα είναι μια λαμπρή αφήγηση, ένα φανταχτερό ύφος, που το καθιστά εναργέστερο η απλότητα των μέσων, και τέλος μια έντονη φωνή διαμαρτυρίας εναντίον των αστοχιών του αθηναϊκού ρομαντισμού.
Κ. Θ. Δημαράς, 1949