ΟΙ ΜΑΣΤΟΙ ΤΟΥ ΤΕΙΡΕΣΙΑ

//ΟΙ ΜΑΣΤΟΙ ΤΟΥ ΤΕΙΡΕΣΙΑ
ΟΙ ΜΑΣΤΟΙ ΤΟΥ ΤΕΙΡΕΣΙΑ2018-10-30T17:03:57+03:00

Project Description

Μετάφραση: Μόνα Κιτσοπούλου, Τζίμης Κούρτης
Σκηνοθεσία: Τζίμης Κούρτης
Σκηνικά-κοστούμια: Στέργιος Πρώιος
Φωτισμοί: Σοφία Γεωργιάδου
Μουσική επιλογή και επεξεργασία: Τζίμης Κούρτης
Διδασκαλία τραγουδιών: Αθηνά Νάννου
Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Λυμπέρη, Αθηνά Νάννου και ομάδα ΑΘΕΑΤRΟ
Βοηθός σκηνοθέτη: Νάνσυ Περπεργιάννη
Βοηθοί σκηνογράφοι: Ιωάννα Χατζηκωνσταντέλη, Δανάη Πανά
Ειδικές κατασκευές-καπέλα: Ιωάννα Χατζηκωνσταντέλη, Δανάη Πανά
Τις φούστες έραψε η: Κική Ιωαννίδου
Σχεδιασμός αφίσας-προγράμματος: Θόδωρος Καραγιαννίδης, Τζίμης Κούρτης

ΠΑΙΖΟΥΝ
Αναστάσης Μαυρομιχάλη
Στάθης Πεχλιβανίδης
Τζίμης Κούρτης
Αλεξάνδρα Κασούμη
Κωστής Παναγόπουλος
Μαρία Ράπτη

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
Η Τερέζα αποφασίζει να κάνει την επανάστασή της ενάντια στην κυριαρχία των αντρών. Με τη δύναμη της θέλησης μεταμορφώνεται σε άντρα -γίνεται άντρας- παλεύει με το σύζυγο της, τον νικάει, φοράει τα ρούχα του, τον ντύνει με τα δικά της και φεύγει για να κατακτήσει τον κόσμο. Εμφανίζεται ένας χωροφύλακας και βλέποντας το σύζυγο με γυναικεία ρούχα τον περνάει για γυναίκα, τον ερωτεύεται και τον φλερτάρει. Όλα αυτά συμβαίνουν σ’ ένα φανταστικό και εξωτικό Ζάνζιμπαρ.
Τι γίνεται όταν μια γυναίκα επιθυμεί να γίνει άντρας; Όταν ο σύζυγός της επιθυμεί να γεννήσει ο ίδιος παιδιά; Όταν ένας χωροφύλακας ερωτεύεται το σύζυγο και του κάνει πρόταση γάμου; Κι όταν δύο τζογαδόροι στοιχηματίζουν και τη ζωή τους ακόμη για το αν βρίσκονται στο Ζάνζιμπαρ ή στο Παρίσι; Τι δουλειά έχει ένας δημοσιογράφος του Παρισιού, «πόλη της Αμερικής», στο Ζάνζιμπαρ;
«Όμως του φούρναρη η γυναίκα αλλάζει δέρμα εφτά χρονιές! Εφτά χρονιές, υπερβολές! «.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ
Ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ έγραψε το έργο «Οι Μαστοί του Τειρεσία – δράμα σουρεαλιστικό» (drame surrealiste) στο διάστημα από το 1903 ως το 1917, εισάγοντας έτσι τον όρο σουρεαλισμός. Με τα λόγια του ίδιου: «Το ονόμασα δράμα, που σημαίνει δράση, για να το διαχωρίσω από τις κωμωδίες ηθών, τις δραματικές κωμωδίες και τις ελαφρές κωμωδίες… Σουρεαλιστικό…. που προσδιορίζει μια τάση της τέχνης… που, τουλάχιστον, δεν χρησιμοποιήθηκε για να εκφράσει κανένα δόγμα, καμιά διαβεβαίωση καλλιτεχνική ή λογοτεχνική. Επιπλέον, μου είναι αδύνατο να αποφασίσω αν αυτό το δράμα είναι σοβαρό ή όχι. Έχει σαν στόχο να προκαλέσει το ενδιαφέρον και να ψυχαγωγήσει. Αυτός είναι και ο στόχος κάθε θεατρικού έργου… Προτίμησα ένα λιγότερο μελαγχολικό τόνο, επειδή δεν πιστεύω πως το θέατρο πρέπει να φέρνει την απελπισία στον καθένα». Εμπνεόμενος από τον μύθο του μάντη Τειρεσία, χρησιμοποιεί διάφορα γεγονότα, πληροφορίες της εποχής του, με τους φίλους του Πάμπλο Πικάσο, Ζωρζ Μπρακ, Μαξ Ζακόμπ, Ανρί Ματίς, Πωλ Λεωτώ και Αλφρέ Ζαρρύ και τις σχέσεις που είχαν, τα τοποθετεί όλα μαζί σ’ ένα φανταστικό Ζάνζιμπαρ και ανακατεύει την τράπουλα.